Monday, March 7, 2011

தொடரும் மொழிப்போர்...


ஓரினம் தனது அடையாளத்தை தக்க வைத்துக் கொள்வதற்கு பல வழிகளிலும் போராடத்தான் வேண்டியிருக்கிறது. நாடு, எல்லை என தனக்கான தன்னாட்சி உரிமையைப் பெறுவதற்கும், அதனை தொடர்ச்சியாகத் தக்க வைப்பதற்குமான கலகங்களும், சச்சரவுகளும் உலகெங்கும் நடைபெற்ற வண்ணமிருக்கின்றன. இதில், அவ்வின மொழியின் இருப்பும், முதன்மை பெறுகிறது. "ஒரு இனத்தை அழிக்க வேண்டுமானால், அது பேசுகின்ற மொழியை முதலில் அழித்துவிடு" எனும் வல்லாதிக்க சித்தாந்தத்தை எதிர்கொண்ட மொழிகளுள், தனிச்சிறப்பிற்குரிய இடத்தைப் பெற்றுத் திகழ்கிறது தமிழ்.

மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக தமிழ் மொழியின் மீது நடத்தப்படுகின்ற, அழித்தொழிப்புப் பணியில் தற்போது வரை தப்பிப் பிழைத்திருக்கிறது என்றால், அது தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொள்வதற்காக அணியப்படுத்திக் கொண்ட கழக இலக்கியங்களும், காப்பியங்களுமே முதன்மைக் காரணமாகும். எத்தனையோ வடிவங்களில் நடைபெற்ற, எவ்வளவோ அழிவுச் செயல்பாடுகளுக்கு இடையிலும் தமிழ் மொழியின் தலைநிமிர்ந்த நன்னடை, பெருமைக்குரியதாக இருக்கிறது. ஆங்கிலத்திற்கு அடுத்தபடியாக இன்று கணினியில் மாபெரும் வளர்ச்சியைக் கண்டிருக்கும் தமிழ்மொழியின் வரலாற்று வழித்தடம், அண்மைக் காலம் வரை கரடுமுரடாய்த்தான் இருந்திருக்கிறது. இப்போதும் அது போன்ற தடத்திலேதான் பயணம் செய்து கொண்டிருக்கிறது என்பதும் உண்மை.

சங்க இலக்கியங்கள் இயற்றப்பட்ட காலத்திற்கு முன்பாகவே தமிழ்ச்சமூகம், பரந்து பட்ட அளவில் கல்வியறிவு பெற்றிருந்ததை, மதுரைக்கு அருகிலுள்ள ஆண்டிப்பட்டி புள்ளிமான் கோம்பையில் கிடைத்த நடுகற்கள் சான்றாய் நின்று பகர்கின்றன. கோவையில் கிடைத்த சூலூர் மண் தட்டில் காணப்படும் குறியீடுகளும், சிந்து சமவெளியில் கிடைத்த குறியீடுகளும் ஒத்ததாய் அமைந்திருப்பது, தமிழ்ப்பண்பாட்டின் நாகரிகம் எவ்வளவு பழமை வாய்ந்தது என்பதை உரக்கத் தெரிவித்துள்ளது. ஆதிச்சநல்லூர் அகழ்வாய்வு மேலும் பல வரலாற்றுத் தகவல்களை வெளிக் கொணர்ந்துள்ளது. "தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா" என்று அறிவுச் செருக்கோடு உலகத்திற்கே வாழ்வியல் எதார்த்தத்தை வழங்கிய தமிழ் மொழி, இன்னும் கடக்க வேண்டிய தூரம் நிறையவே உள்ளது. இதற்கிடையே, நேற்றுப் பிறந்த மொழிகளோடும், அதற்கு முந்தைய நாள் பிறந்த மொழிகளோடும் ஒப்பிட்டு, தமிழின் செம்மொழிப் பெருமையைக் கீழிறக்கும் செயல்களும் நம் கண் முன்னே அரங்கேற்றப்படுகிறது என்பதையும் நாம் கணக்கிலே கொண்டாக வேண்டும்.

சில பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு தமிழகத்தில் நடைபெற்ற மொழிப்போர் குறித்து இப்போதுள்ள இளந்தலைமுறை அறிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. கல்லூரி மாணாக்கர்கள், போர்க்குணத்துடன் தாங்கள் எண்ணிய இலக்கு ஈடேறுவதற்காக, மண்டை உடைந்து, கை கால் ஒடிந்து, குருதி சொட்ட, உயிர் ஈகம் செய்த வரலாறு, தமிழகத்தின் கருஞ்சிவப்புப் பக்கங்களாகும். 1965ஆம் ஆண்டு தமிழகத்தின் முதல்வராய் இருந்த காங்கிரஸ் கட்சியின் பக்தவச்சலம், தமிழகத்தின் பெரும்பாலான மாவட்டங்களில் தன்னெழுச்சியாய் நடைபெற்ற இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தின் போது, அதில் ஈடுபட்ட கல்லூரி மாணவர்களை கதறக் கதற லத்தியால் அடித்த அடியை எவராலும் மறக்கவும் முடியாது, மன்னிக்கவும் முடியாது. அன்று அடி வாங்கிய பெரும்பாலான மாணவர்கள் இன்று திராவிடக் கட்சிகளின் பல்வேறு பொறுப்புகளிலும், பல தமிழ்த் தேசிய அமைப்புகளிலும் வாழும் சான்றாக தற்போதும் உயிருடன் இருக்கிறார்கள். தமிழகத்தின் முன்னாள் முதல்வர் அண்ணா தலைமையில் இப்போராட்டத்தை முன்னின்று நடத்திய திராவிட முன்னேற்றக் கழகம், அப்போது மொழியுணர்வோடும், இனவுணர்வோடும் இருந்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்திய நாடு விடுதலையடைவதற்கு முன்பாக அப்போதைய சென்னை மாகாணத்தின் முதல்வராக இருந்த இராஜகோபாலாச்சாரியார், 1938ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 21ஆம் நாள் முதன் முதலாக இந்தியைக் கட்டாயப் பாடமாக்கினார். இதனை எதிர்த்து பெரியார், நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியார், கி.ஆ.பெ மற்றுமுள்ள தமிழறிஞர்களும் இணைந்து போராட்டத்தை முன்னெடுத்தனர். தொண்டர்களும், தலைவர்களுமாக பல்லாயிரக்கணக்கானோர் இப்போராட்டத்தில் திரண்டனர். இதற்கிடையே முதலமைச்சரின் வீட்டிற்கு முன்பாக உண்ணாநோன்பிருந்த பல்லடம் பொன்னுசாமி என்பார் இந்தித் திணிப்பிற்கு எதிரான போராட்டத்தில் முதல் நபராகக் கைதானார். அதே ஆண்டு டிசம்பர் 5ஆம் நாள் இந்தி மொழி எதிர்ப்பிற்காக நடராசன் கைது செய்யப்பட்டார். சிறையில் கடும் தாக்குதலுக்கு ஆளான நடராசன், 1939ஆம் ஆண்டு சனவரி 15ஆம் நாள் இறந்துபோனார். இந்தி மொழி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் உயிர் ஈகம் செய்த முதல் போராளி இவர். தர்மாம்பாள், நாராயணி, மூவலூர் இராமாமிர்தம் அம்மையார் உள்ளிட்ட பெருமளவிலான பெண்களும் இப்போராட்டத்தின் விளைவாக கைது நடவடிக்கைக்கு ஆளாயினர்.

இந்தித் திணிப்பிற்கு ஆதரவான அரசின் முயற்சிகளுக்கு 1938ஆம் ஆண்டு இராஜாஜி வித்திட்டாரென்றால், அதற்கு எதிரான போராட்டங்களுக்கு அடித்தளம் அமைத்தவர் பெரியார் ஈ.வெ.ரா. இந்தி மொழிக்கு எதிரான போராட்டத்தில் இறந்துபோன நடராசனின் இறப்பை இராஜாஜி, பொறுப்பற்ற முறையில் விமர்சனம் செய்தார். இரண்டாவது மொழிப் போராட்டமாய்க் கருதப்படும் 1948ஆம் ஆண்டிலும் அதே காங்கிரஸ் அரசு, முதல்வராய் அமர்ந்த ஓமந்தூர் இராமசாமி மூலம் இந்தித் திணிப்பை மேற்கொண்டது. அப்போதும் பெரியார் தலைமையில் அறிஞர் அண்ணா, திரு.வி.க., பாரதிதாசன், தருமாம்பாள் என பல்வேறு தலைவர்களும், அறிஞர்களும் போராட்டங்கள் பல நடத்தி சிறை புகுந்தனர்.

வெள்ளை ஏகாதிபத்தியத்திடமிருந்து நாடு விடுதலை பெற்ற பின்னர், இந்தியா தனக்கென்று அரசியல் அமைப்பை உருவாக்க முடிவு செய்தது. இதற்கென்று உருவாக்கப்பட்ட அரசியல் அமைப்புக் குழு இந்தியாவின் ஆட்சி மொழி குறித்த கலந்துரையாடலை 1949ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் நடத்தியது. அரசியலமைப்பு அவையில் இருந்த காங்கிரஸ் கட்சியின் உறுப்பினர்கள், தனியே நடத்திய கூட்டத்தில் ஆட்சி மொழி வாக்கெடுப்பை நடத்தினர். இதில் இந்திக்கு ஆதரவாக 77 வாக்குகளும், ஆங்கிலத்திற்கு ஆதரவாக 77 வாக்குகளும் கிடைத்தன. அப்போது அந்தக் கூட்டத்தின் தலைவராக இருந்த பட்டாபி சீதாராமய்யர் தனது ஓட்டை இந்திக்கு ஆதரவாகப் பதிவு செய்ததால் ஒரு வாக்கு வேறுபாட்டில் இந்தி மொழி வெற்றி பெற்றது. இதற்குப் பிறகு இந்தி மொழியை, அதனைப் பேசாத பிற மாநிலங்களில் திணிப்பதற்கு காங்கிரஸ் பெரும் முயற்சி எடுத்தது. இந்தியாவின் பல்வேறு மாநிலங்களும் விரும்பாத நிலையில் இந்தித் திணிப்பு விரைவுபடுத்தப்பட்டது. 1950 சனவரி 26ஆம் நாள் இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டம் 17ஆவது பிரிவின் கீழ் இந்தி, நடுவணரசின் ஆட்சி மொழியாக அறிவிக்கப்பட்டது.

இந்தி மொழி திணிப்பிற்கு எதிரான போரில் முளைத்த திராவிட முன்னேற்றக் கழகம், தொடர்ந்து பல்வேறு பேராட்டங்களை நடத்தியது. அக்கட்சியின் இதழ்களிலும், வேறு பல ஏடுகளிலும் இந்தி ஆதிக்கத்திற்கு எதிரான கட்டுரைகள் தொடர்ந்து வெளிவந்தன. தமிழகத்தின் கடுமையான எதிர்ப்பு அன்றைய பிரதமர் ஜவகர்லால் நேருவின் மனநிலையில் மாற்றத்தைக் கொண்டு வந்தது. இதன் விளைவாக 1959ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 7ஆம் நாள் மக்களவையில் பிரதமர் நேரு, "இந்தி பேசாத மாநில மக்கள் விரும்பும் வரை ஆங்கிலமே தொடர்பு மொழியாக இருக்கும்" என்று உறுதியளித்தார். இதனையடுத்து தற்காலிகமாக மூன்றாவது மொழிப்போர் முடிவுக்கு வந்தது. ஆனால் 1963ஆம் ஆண்டிலிருந்து 1965ஆம் ஆண்டு வரை நடைபெற்ற நான்காவது மொழிப்போர், இரத்தம் சிந்திய போராட்டமாக அமைந்துவிட்டது. அப்போதும் காங்கிரஸ் கட்சியே இந்தித் திணிப்பை முன்னெடுத்தது. நடுவண் உள்துறை அமைச்சராக இருந்த லால் பகதூர் சாஸ்திரி 1963ஆம் ஆண்டு, ஏப்ரல் 13ஆம் நாள் கொண்டு வந்த ஆட்சி மொழி குறித்த சட்ட முன்வரைவு, பல்வேறு சர்ச்சைகளைக் கிளப்பின. இதன் விளைவாக ஒட்டு மொத்த தமிழகமே கொந்தளித்தது. அண்ணா தலைமையில் நடைபெற்ற போராட்டங்கள் அனைத்தும் தமிழகம் முழுவதும் பரவின.

கல்லூரி மாணவர்கள் அனைவரும் இந்தித் திணிப்பிற்கு எதிரான பெரும் போரில் சிறிதும் தயக்கமின்றி குதித்தனர். காங்கிரஸ் தலைமையிலான பக்தவச்சலம் அரசு மிக மோசமான ஒடுக்குமுறைகளைக் கையாண்டது. தமிழகக் காவல்துறை, மாணவர்கள் தங்கியிருந்த விடுதிக்குள் புகுந்து காட்டுமிராண்டித்தனமாக அடித்தத் காங்கிரஸ் தொண்டர்களைத் தயார் செய்து, ஆங்காங்கே மாணவர்கள் மீது உருட்டுக் கட்டைகளால் தாக்கியது என வரலாறு காணாத அளவில் பெரும் வன்முறைக் காடாக தமிழகத்தை மாற்றிக் காட்டியது பக்தவச்சலம் தலைமையிலான காங்கிரஸ் அரசு. இந்த நெடும் போராட்டத்தில் தான் வெறும் 21 வயதே ஆன கீழப்பழுவூர் சின்னச்சாமி, திருச்சி தொடர்வண்டி நிலையத்திற்கு முன்பாக "இந்தி ஒழிக, தமிழ் வாழ்க!" என்று முழக்கமிட்டு, தன் உடலுக்குத் தீ வைத்துக் கொண்டு இறந்து போனார்.

மதுரையில் நடைபெற்ற கல்லூரி மாணவர்கள் போராட்டத்தில், திட்டமிட்டு வன்முறையைத் தூண்டிய காங்கிரஸ் அரசு, மாணவர்களை ஓட, ஓட அடித்து விரட்டியது. அதில் நூற்றுக்கணக்கானோர் படுகாயமடைந்தனர். 1965 சனவரி 26ஆம் நாள் சிவலிங்கம் என்ற திமுக தொண்டர், சென்னை கோடம்பாக்கத்தில் தீக்குளித்து இறந்து போனார். மொழிக்காக உயிரை ஈந்த இத்தியாகப் போராட்டத்தை பக்தவச்சலம், சட்டமன்றத்தில் மிக இழிவாகப் பேசினார். பிறகு பல்வேறு இடங்களில் நடைபெற்ற போராட்டங்களில் தீக்குளித்து இறத்தல் தொடர்கதையாகின. 1965ஆம் ஆண்டு ஐம்பது நாட்கள் நடைபெற்ற நான்காவது மொழிப் போராட்டத்தில், காங்கிரஸ் அரசால் நடத்தப்பட்ட வன்முறையின் காரணமாய் சற்றேறக்குறைய 500 பேர் கொல்லப்பட்டனர். ஆயிரக்கணக்கானோர் படுகாயமுற்றனர்.

இந்தி ஆதிக்கத்தை எதிர்த்து நடந்த போராட்டங்கள் அனைத்தையும் அப்போதிருந்த இளைஞர்களும், மாணவர்களுமே பெரும் எழுச்சியோடு நடத்தினர். நூற்றுக்கணக்கான உயிர்களை இழந்து தமிழ் மொழியைக் காப்பாற்றினாலும் கூட, நடுவணரசின் மறைமுக வேலைத்திட்டமும், மாநிலக் கட்சிகளின் கையாலாகாத்தனமும் இந்தியை கொஞ்சம், கொஞ்சமாய் தமிழகத்திற்குள் தற்போது கொண்டு வந்து கொண்டிருக்கிறது. "அனைவருக்கும் கல்வி" என்பதைக் காட்டிலும் "சர்வ சிக்ச அபியான்" வெகு இயல்பாக புழங்கப்படுகிறது. தமிழகத்திலுள்ள நடுவண் அரசின் அனைத்துத் துறைகளும் இந்தியை மெல்ல மெல்ல புகுத்தி வருகின்றன. நடுவண் அரசின் காப்பீட்டுத் திட்டங்களும், தேசியமயமாக்கப்பட்ட வங்கிகளும் இந்தித் திணிப்பை தொடர்ந்து மேற்கொண்டு வருகின்றன. அறிஞர் அண்ணா, "மத்தியில் தமிழ் ஆட்சி மொழியாக எப்போது அறிவிக்கப்படுகிறதோ, அப்போதுதான் இந்த மொழிப்போர் முடிவிற்கு வரும்" என்றார். அந்த நிலை அய்யாவால் சாத்தியமாகுமா..? அல்லது அம்மாவால் சாத்தியமாகுமா..? என்பது இன்னமும் விளங்காத புதிர்.

மொழிப் போராட்டத்தை கையிலெடுத்து, ஆளும் உரிமையைப் பெற்ற திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் மொழி, இன உணர்வைக் காப்பாற்ற தன்மரியாதையோடு செயல்படத் தொடங்கும் நாள் எந்நாளோ? இரு கழகங்களின் ஆட்சியில் தான் ஆங்கில வழியிலான நர்சரிப் பள்ளிகள் வெகு வேகமாக வளர்ந்தன. தமிழ் உரையாடல்கள் அவ்வப்போது தலைகாட்டும் வண்ணம் தமிழ்த் திரைப்படங்களின் வளர்ச்சி விரைவடைந்ததும் கழகங்களின் காலத்தில்தான். தற்போது கிரந்த எழுத்துக்களைக் கொண்டு தமிழ்மொழியின் கணினிப் பயன்பாட்டு வளர்ச்சியைத் தடை செய்கின்ற முயற்சியும் திமுகவின் காலத்தில்தான் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கிறது. ஒரு தலைமுறையே தமிழ் மொழியை உச்சரிக்கும் திறனற்று, ஆங்கில மோகத்தில் திளைத்துக் கொண்டிருக்கும் மனநிலையை ஊக்குவித்தது திமுகவும் அதன் அரசியல் எதிரியான அதிமுகவும்தான்.

தமிழ்வழியில் பயின்றோருக்கு வேலைவாய்ப்பில் முன்னுரிமை என்ற திமுக அரசின் அறிவிப்பிற்கு நீதிமன்றம் சென்று தடையாணை பெறுகின்ற அளவிற்கு தமிழ் மொழிக்கெதிரான செயல்பாடுகள் அப்பட்டமாகவே தமிழகத்தில் நடைபெறுகின்றன. இதற்கெல்லாம் தமிழகத்தை ஆளுகின்ற, ஆளப்போகின்ற கழக அரசுகள் என்ன சொல்லப் போகின்றன? அண்டை மாநிலங்களான மராட்டியமும், கன்னடமும், மலையாளமும் தனது தாய்மொழியின் வளர்ச்சிக்கு பல்வேறு வகையில் பங்காற்றுகின்ற போது, தமிழகத்தால் மட்டும் இயலாமற்போனது ஏன்? மொழி வழி தேசியம் என்பதில் ஆழமான நம்பிக்கை கொண்டு, அண்டைத் தேசிய இனங்கள், அதனதன் மாநிலத்திற்குள் ஒன்று சேரும்போது தமிழகத்தில் மட்டும் அவ்வாறு இயலவில்லையே என்ன காரணம்? முல்லைப் பெரியாறு, பாலாறு, காவிரி போன்ற உயிராதாரச் சிக்கல்களில் கூட தமிழர்களால் ஒன்று பட இயலாமற் போனதற்கு யாரைக் குற்றம் சாட்டுவது? இவையனைத்திற்கும் காரணம் தன்னல அரசியலன்றி வேறு எது?

முதல் பத்து இடத்தில் தமிழ்மொழி!

உலகின் மிகப் பிரபலமான அகரமுதலிகளுள் முதன்மை இடத்தை வகிக்கும் விக்கி அகரமுதலி தனது அடையாள முத்திரையில் தமிழையும் இடம் பெறச் செய்துள்ளது. தற்போது விக்கி அகரமுதலியில் (http://www.wiktionary.org/) மட்டும் ஒரு இலட்சத்து 92 ஆயிரம் சொற்கள் இடம்பெற்று முதல் பத்து இடங்களுக்குள் தமிழ் இடம் பெற்றுள்ளது (http://meta.wikimedia.org/wiki/Wiktionary#Statistics). இந்திய மொழிகளுள் எவையும் இந்த இடத்தைப் பிடிக்கவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

தமிழில் பேச உறுதியேற்போம்!

இன்று கணினியில் தமிழ் கோலோச்சுவதற்கு புலம் பெயர்ந்து வாழ்கின்ற தமிழர்களும், ஈழத் தமிழர்களுமே மிக முக்கியக் காரணம். மொழிப் போராடத்தை தீவிரமாக நடத்திக் காட்டிய தமிழ் மண்ணில் பிறந்தோர் தற்போது ஒரு சொற்றொடரைக் கூட முழுமையாகத் தமிழில் பேச இயலவில்லை. இதற்கெல்லாம் காரணம் நம்மை ஆளுகின்ற அரசுகளின் பலவீனமே! இந்தி மொழிப்போர் ஈகியர் நாளிலாவது நாம் அனைவரும் தாய்மொழியில் உரையாட உறுதியேற்போம்.

Monday, February 7, 2011



போன வருடம்

பூங்கொத்துடன் வாழ்த்துச் சொன்ன

தோழி ஒருத்திக்கு

இந்த பிறந்த நாளில்

இருக்கேனா... செத்தேனா?

எனத் தெரியவில்லை.

அடுத்த கவிதைத் தொகுப்பின்

முதல் பிரதி

தனக்கே வேண்டுமெனச் சொன்ன

முப்பது தோழிகளின் புதிய எண்களும்

என்னிடம் இல்லை.

மூன்று வேளைகளும்

சாப்பிட்டாயா? என

குறுந்தகவலில் குடைச்சல் தந்த

தோழியின் அலைபேசிக்கு

அழைக்கிறபோதெல்லாம்

அணைத்துவைக்கப்பட்டிருப்பதாகச்

சொல்லப்படுகிறது.

என் மகளைத் தன் மகனுக்குக்

கேட்பேன் எனச் சொன்ன

தோழி ஒருத்தி

அவள் திருமணத்துக்கே

என்னை அழைக்கவில்லை.

திருமணத்துக்குப் பிறகு

தற்செயலாகச் சந்தித்த

தருணமொன்றில் தோழி ஒருத்தியிடம்

கோபித்துக்கொண்டேன்

அவளோ

'அவர் சரி, அத்தை - மாமாவிடம்

சிநேகிதன் ஒருவன் இருந்தானென

எப்படிச் சொல்வது?' என்றாள்.

இருந்தானில் இறந்துபோயிருந்தது

எங்கள் நட்பு!

Is Karunanidhi is a Theist or Atheist?


கலைஞர் நாத்திகவாதியா, ஆத்திகவாதியா?

"வாழ்த்துவதும் தான் வாழ" என்றொரு வாக்கு உண்டு. இறைவனையும் சரி, இன்ன பிறரையும் சரி, நாம் வரிந்து கொண்டு வாழ்த்துவது நாம் நன்றாக வாழ வேண்டும் என்ற நோக்கும் சேர்த்துதான். நாட்டில் முக்கியமான பண்டிகை நாட்களிலும் சரி, சுதந்திர தினம், குடியரசு நாள் ஆகிய தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நாட்களிலும் சரி நாட்டின் தலைவர்கள் வாழ்த்து தெரிவிப்பது என்பது ஒரு மரபு.

தமிழ்நாட்டைப் பொறுத்தவரை எதில் எல்லாம் அரசியல் புகவேண்டாமோ அங்கெல்லாம் அரசியல் அனாவசியமாக நுழைவது வாடிக்கையாகிவிட்டது. தீபாவளித் திருநாள் இந்திய தேசம் முழுவதும் கொண்டாடப்படும் மிகப் பெரிய பண்டிகை. தீபாவளிப் பண்டிகை கொண்டாடப்படுவதற்கான காரணங்கள் இந்துமதத்துடன் தொடர்புபட்டிருந்தாலும், பொதுவாக மற்ற மதத்தினரும்கூட தீபாவளியை ஒரு கொண்டாட்டமாகவே கருதுகிறார்கள். தமிழ்நாட்டில் பொங்கலைவிட, தீபாவளி மிகப்பெரிய அளவில் கொண்டாடப்படுவதை யாரும் மறுத்துவிட முடியாது. பொங்கலுக்குப் புதுத்துணி எடுக்க முடியாதவர்கள் கூட தீபாவளிக்கு எப்படியாவது புதுத்துணி எடுக்கிறார்கள். பட்டாசு வெடிக்கிறார்கள். இனிப்பு செய்து உண்டு, கொடுத்து மகிழ்கிறார்கள். தமிழ்நாட்டின் சர்வ கட்சித் தலைவர்களும் மக்களுக்கு தீபாவளி வாழ்த்து சொல்கிறார்கள். இப்போதைய முதலமைச்சர் தவிர.

ரம்ஜானுக்கும் கிறிஸ்துமசுக்கும் வாழ்த்து சொல்லும் கலைஞர், தீபாவளிக்கு வாழ்த்து சொல்வதில்லை. இதற்கு காரணம், கடவுள் மறுப்புக் கொள்கை என்றால் அவரைப் பொறுத்தவரை இந்துமதக் கடவுள்களை மட்டுமே மறுப்பதாக இருக்கிறது. ரம்ஜானுக்கும் கிறிஸ்துமசுக்கும் வாழ்த்துச் சொன்னால் அது மற்ற மதங்களில் கடவுள் இருப்பதாக அவர் ஒத்துக் கொள்வதாகத்தானே அர்த்தமாகும்? ஒருவருக்குத் தான் பிறந்த மதத்தில் நம்பிக்கையோ பற்றோ குறைந்தால், வேறு ஒரு மதத்திற்கு மாறுவதில் தவறில்லை. அது தனிமனித உரிமை எனலாம். ஆனால் ஒரு மதத்தில் இருந்து கொண்டு அந்த மதக் கோட்பாடுகளை மதிக்காமல் வேறு மதத்தைப் போற்றுவதாக பாவனை செய்வது அந்த மதத்தினரைக் கவர்ந்து கிளுகிளுப்பூட்டி ஓட்டுக்களைப் பெறுவதற்காக மட்டுமே எனும்போது, அந்த நபர் பிறந்த மதத்தையும் மதிக்கவில்லை- மற்ற மதத்தினரையும் உண்மையாக மதிக்கும் எண்ணம் இல்லை என்றுதான் நினைக்க வேண்டி இருக்கிறது.

"தீபாவளி ஆரியர் பண்டிகை, பொங்கல்தான் திராவிடப் பண்டிகை" என்று வாதிட்டால் - இதுவும் ஒரு திராவிட மாயை என்றுதான் சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது. வடகிழக்கு மிசோரம் மாநிலம் உட்பட பல வட மாநிலங்களில் அறுவடைநாள் கொண்டாடப்படுகிறது. கம்போடியா, வியட்நாம் போன்ற நாடுகளில் கூட விவசாயிகள் அறுவடை நாளைக் கொண்டாடுகிறார்கள். அவர்கள் எல்லோரும் திராவிடர்களா? உழைப்பிற்கு மரியாதை தரும்நாள் என்பதற்காக பொங்கல் வாழ்த்து என்றால், தீபாவளியின்போது அரசு ஊழியர்களுக்கு போனஸ் கொடுப்பது ஏன்? முதலமைச்சருடைய டி.வி.யில் தீபஒளி சிறப்பு நிகழ்ச்சிகள் என்ற பெயரில் பட்டிமன்றம், குத்தாட்டம் இதெல்லாம் ஒளிப்பரப்பிக் காசு பார்க்கலாமாம். டாஸ்மாக் கடைகளில் தீபாவளி சிறப்பு மகசூல் செய்ய அரசே கூடுதல் ஸ்டாக் வைத்து விற்கலாமாம். ஆனால் தீபாவளியை மனமுவந்து கொண்டாடும் தமிழர்களுக்கு மரியாதைக்காகவாவது வாழ்த்து சொல்லக் கூடாதாம் - இது என்ன கொள்கை?

மூட நம்பிக்கைகளை ஒழிப்பதற்கு முரசு கொட்டுபவர்கள் முற்றத்தில்தான், மங்கலகரமான தொழில் பெயர்களும் பகுத்தறிவைப் பறைசாற்றுகின்றன. கடவுள் நம்பிக்கை என்பது ஒரு தனிமனித சுதந்திரம் என்பது நமக்கும் புரியும். ஆனால், இத்தகைய விநோத நாத்திகர்களுக்கு, ஆன்மிகர்களையும், ஆத்திகர்களையும் கிண்டல் செய்யும் உரிமை இல்லை. விடுமுறை சிறப்பு நிகழ்ச்சியில் எதையோ காட்டி காசு பார்க்க மட்டும் விநாயகர் வேண்டுமாம்!

கடவுள் நம்பிக்கையுள்ள பெரும்பான்மைத் தமிழர்களின் மனங்களைப் புண்படுத்துவதுதான் நாத்திகமா? வேறு மாநிலத்தையும் மதத்தையும் சேர்ந்த தமிழக ஆளுநர் கூட, தமிழக மக்களுக்கு தீபாவளி வாழ்த்து தெரிவிக்கிறார். வேறு மதத்திலும், வேறு நாட்டிலும் பிறந்த சோனியா காந்தி கூட தீபாவளி வாழ்த்து தெரிவிக்கிறார். தனக்கு நம்பிக்கையில்லை என்றாலும் பல கோடித் தமிழர்கள் கொண்டாடும் தீபாவளிக்கு வாழ்த்து தெரிவிக்க வேண்டியது ஒரு மாநில முதல்வரின் தார்மிக கடமையல்லவா? தொடர்ந்து கலைஞர் தெரிந்தோ தெரியாமலோ இந்தத் தவற்றைச் செய்வது, தமிழக மக்களை- குறிப்பாகப் பெரும்பான்மையான இந்துக்களை அவமதிக்கிற செயலாகத்தான் தெரிகிறது.

பிற மதப் பண்டிகைகளின்போது அவர்களுடன் இப்தார் விருந்திலும், கிறிஸ்துமஸ் கொண்டாட்டத்திலும் கலைஞர் கலந்து கொள்வது தவறில்லை. அது பாராட்டப்பட வேண்டியது. அதேசமயம் மக்கள் தொகையிலும் ஓட்டு வங்கியிலும் பெரும்பான்மை வகிக்கும் இந்துப் பண்டிகை தீபாவளிக்கு வாழ்த்து தெரிவிக்காமல் இருப்பது குற்றமல்ல என்றாலும் குறைதான். பெரியார், அண்ணா கொள்கைகளைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டுமானால் தி.மு.க.தான் ஆட்சியில் மீண்டும் அமரவேண்டும் என்றும், அதற்காக மட்டுமே ஆட்சியை விரும்புவதாகவும் சொல்லிக் கொள்ளும் கலைஞர், வருடாந்திர தீபாவளி போனஸை உழைப்பாளிகள் தினமான மே 1-ம் தேதிக்கு மாற்றி தேர்தலுக்கு முன் அரசாணை பிறப்பிப்பாரா?

இந்தியாவின் பெருகும் பொருளாதார வலிமையைக் கண்டு அமெரிக்க அதிபர் ஒபாமா கூட தீபாவளிக் கொண்டாட்டங்களில் கலந்துகொண்டு வாழ்த்து தெரிவிக்கிறாரே - அப்படியென்றால் இது மக்களுக்கு அளிக்கும் மரியாதை என்பது மாநில முதல்வராகவும் மூத்த அரசியல் தலைவராகவும் இருப்பவருக்குப் புரியாமல் எப்படிப் போகும்? முதல்வர்தான் வாழ்த்து தெரிவிக்கவில்லை -இந்து அறநிலையத்துறை என்றொரு அமைச்சகம் இருக்கும் தமிழ்நாட்டில் தீபாவளித் திருநாளில் கோயில்களில் விசேஷ பூஜைகள் நடைபெறும் சூழ்நிலையில், அறநிலையத்துறை அமைச்சராவது, முதலமைச்சர் சார்பில் வாழ்த்து தெரிவித்திருந்தால் அது ஆறுதலாக இருந்திருக்கும். அப்படியும் நடக்கவில்லை என்னும்போது அறநிலையத்துறையையும் இன்னொரு வருவாய்த்துறையாகத்தான் நினைத்திருக்கிறார்களோ என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறது.

நோட்டுக்களால் ஓட்டுக்களைப் பெற முடியும் காலமிது. உண்மைதான். ஆனால், அதற்காக மக்களின் உணர்ச்சிகளை ஒரேயடியாக உதாசீனப்படுத்த நினைப்பது அரசியல்வாதிகளுக்கு - அதுவும் ஆட்சியில் இருப்பவர்களுக்கு நல்லதல்ல. மக்கள் எதையும் எப்போதும் பொறுத்துக் கொண்டுவிடுவார்கள் என்று எதிர்பார்த்து அரசியல்வாதிகள் ஏமாந்துவிடக் கூடாது. அரசியல்வாதிகளைவிட, மக்களுக்கு அரசியல் நன்றாகவே புரியும்!




சமையல்:சிக்கன் தோசை


தோசைகளில் பலவிதம் உண்டு. அதிலும் சிக்கன் தோசைனா... கேட்கவா வேணும்..? இப்பவே எச்சில் ஊற ஆரம்பிக்குமே.. தோசை வார்க்கும் போதே இவ்வளவு அழகா இருந்தா.. சாப்பிட எப்படி இருக்கும்? டேஸ்ட்டும் சூப்பரோ சூப்பர்! செஞ்சுத்தான் பாருங்களேன்.....!

தேவையான பொருட்கள்:

கோழிக்கறி - 200 கிராம்
மைதா மாவு - 250 கிராம்
தயிர் - 1 டேபிள் ஸ்பூன்
அரிசி மாவு - 1 டேபிள் ஸ்பூன்
பச்சை மிளகாய் - 5
இஞ்சி, பூண்டி விழுது - 2 டீ ஸ்பூன்
காரட் துருவல் - 1 டேபிள் ஸ்பூன்

செய்முறை:

* கோழிக்கறியை எலும்பில்லாமல் தேர்வு செய்து துவையல் பக்குவத்தில் மிக்சியில் போட்டு அரைத்து எடுக்க வேண்டும்.

* அதனுடன் மைதா, அரிசி மாவு, தயிர், இஞ்சி பூண்டு விழுது, நறுக்கிய பச்சை மிளகாய், காரட் துருவல், உப்பு ஆகியவற்றைச் சேர்த்து தண்ணீ­ர் விட்டு தோசை மாவு பதத்தில் கரைத்து சிறிது நேரம் மூடி வைக்க வேண்டும்.

* பின்பு தோசைக் கல்லை அடுப்பில் ஏற்றி எண்ணெய் விட்டு மாவை ஊற்ற வேண்டும்.

* மேல் பக்கத்திலும் சிறிது எண்ணெய் விட்டு, நன்றாக வெந்தபின்பு மறுபக்கம் திருப்பி போடவும்.

* இரண்டு பக்கமும் தோசை நன்றாக வெந்ததும் தோசைக் கல்லில் இருந்து எடுத்து விடவும்.


மனிதனை மனிதன் தொட்டால்...

கவிஞர் த.மு.தங்கராசு.

மனிதனை மனிதன் தொட்டால், அவன்
நிழல் பட்டால், குரல் கேட்டால்
தீட்டாம்! பிறப்பால்
அடிமையாய் பிறந்திங்கே
அடிமையாய் வாழ்ந்தே
அடிமையாய் மடியவேண்டும்!

என்ன கொடுமையிது!
ஏனிந்த மடமையிங்கே?
ஊருக்கு அப்பாலே
ஓலைக்குடிசையிலே - ஒரு
குலமக்களிங்கே விலங்கினுக்கு ஒப்பாக!
ஒதுக்கியே வைக்கப்பட்டார்.

இருள் சூழ்ந்த குடிசையிலே
இடையில் ஓர் கோவணமும்
தாழ்ந்த இழித் தொழிலாம்
வெட்டியான் கொத்தடிமை
சாக்கடைத் தெரு கூட்ட
செத்த மாட்டத் தோலுரிக்க
மனித மலம் வார
எவன் போட்ட கட்டளை

அவன் பிறந்தாலும் தீட்டு
வாழ்ந்தாலும் தீட்டு
எள்முனை இரக்கமின்றி
இழிகுலம் எனக்கூறி
ஆண்டு பலகாலமாய்
ஆரிய சாத்திரம்
அடக்கின அடிமையாய்?

மனு என்ற மடைமையனால்,
படைப்புக் கடவுள் என்ற
பிரம்மாவின் முகத்தில்
பிறந்தவன் பார்ப்பனன்
தோளில் தோன்றியவன் சத்ரியன்
அவன் தொடையில் பிறந்தவன் வைசியன்
பாதத்தில் பிறந்தவன் சூத்திரன்

ஆணுறுப்புக் கொண்ட
இந்து கடவுளுக்கு
முகமும் தோளும்
தொடையும் பாதமும்
பிரசவ பெண்ணுறுப்பாம்!

இடைநோக! தொடைநோக!
ஈன்றெடுத்த ஆதிமக்கள்
இந்நாட்டு இழிகுலத்தோர்
என்ன! மடமையிங்கே
மானிடத்தின் பரிணாமம்

பகுத்தறிவுக்கே பொருந்தாத
அடிப்படை தத்துவத்தால்
காற்கோடி மக்களிங்கே
தான் பிறந்த தாய் நாட்டில்
தரித்திரப் புத்திரனாய்
தரம் கெட்ட சாத்திரத்தால்
அடக்கி ஒடுக்கப்பட்ட
தார்மீக பொறுப்புக்கு
யார்? இங்கே காரணம்?

ஈராயிரம் ஆண்டுகால
இந்திய வரலாற்று
பன்னெடு காலமாய்
ஊரில் உரிமையற்று
அநீதியின் கால்கீழ்போட்டு, எமை
நசுக்கி மிதித்திட்ட
நாள் குலத்தார்
மேல் குலத்தார் இன்னும்
எத்தனை காலம் தான்
இக்கொடுமை நீடிக்கும்.

Joke


"இவ்வளவு பெரிய ஊழலை ஒருத்தரே தனியா பண்ணியிருக்க முடியாதுன்னு தலைவர் சொல்லி இருக்கக் கூடாது!" "ஏன், என்னாச்சு?" " 'இன்னொரு வாய்ப்பு கொடுத்தாலும் செஞ்சு காட்டுவேன்'னு அமைச்சரே சொன்னாராம்!"


"நேத்து காலேஜ் போகும்போது கட்சி ஊர்வலத்துல மாட்டிக்கிட்டேன்..." "ஐய்யய்யோ... அப்புறம் என்ன ஆச்சு?" "பிரியாணி போட்டு, நூறு ரூபாய் பணமும் கொடுத்து, சாயங்காலம் அனுப்பி வச்சாங்க!"


"இந்த எம்.பிக்கு காது எப்படி செவிடாச்சு?" "பார்லிமெண்ட் கூட்டத்தொடர்ல முழுசா கலந்துக்கிட்டு வந்தாராம்"


"திருடன் ஏன் உங்கமேல மஞ்சள், குங்குமம் தடவிட்டுப் போனான்...?" "அவனுக்கு இது தான் முதல் திருட்டாம்..!"


"உங்க வீட்டுக்காரர் அடிக்கடி கச்சேரிக்கெல்லாம் போவாரா?" "ஏன் கேக்கறீங்க டாக்டர்..?" "நடுதூக்கத்துல எழுந்து கையைத் தட்டிட்டு தூங்கறார்னு சொன்னீங்களே..."